Herfstvisualisatie Mabon

Als je merkt dat je moeite hebt met loslaten, zou je de onderstaande visualisatie kunnen doen. De oefening is ook heel fijn om echt in het bos uit te voeren. Onderaan dit artikel kun je de ingesproken visualisatie vinden.
“Ga ontspannen zitten en haal een paar keer wat dieper adem. Voel hoe je met iedere uitademing alle gedachten en gevoelens die je nu niet nodig hebt loslaat en hoe je met iedere inademing frisse, nieuwe energie naar binnen haalt. Onze ademhaling laat ons zien hoe belangrijk balans is en dat ons lichaam dat prima kan. Zonder er ook maar iets voor te hoeven doen, haal je de hele dag en nacht adem. Je lichaam leert je balans tussen opnemen en loslaten. Inademen en uitademen. Als een constante golfbeweging. Volg je adem in je lichaam. Je haalt adem door je neus of je mond, maar waar gaat die adem heen? Bij de volgende inademing volg je de lucht. Door je keelholte, je luchtpijp in. Verder naar beneden, in je borstkas vult het je longen. In je longen vindt de uitwisseling plaats. Zuurstof gaat door de allerkleinste longblaasjes en wordt vanuit daar door je hele lichaam verspreid. Volg het maar en voel hoe die inademing ervoor zorgt dat je hele lichaam wordt gevoed.
De cellen in je lijf gebruiken de zuurstof om je lichaam van energie te voorzien en daarbij ontstaat CO2. Volg in gedachten hoe het CO2 weer teruggevoerd wordt naar je longblaasjes, je longen in en bij een uitademing weer naar buiten. Neem even de tijd om deze bijzondere balans in je lijf te volgen: in en uit. In en uit. In en uit.

Stel je dan voor dat je in een bos staat, vol met loofbomen. De bomen hebben prachtige herfstkleuren. Van dieprood tot feloranje en okergeel. Op de grond ligt al een dikke laag blad. Je loopt er met je voeten doorheen en hoort het knisperen onder je voeten. De lucht is fris en vol zuurstof. Je kijkt om je heen en loopt naar één boom toe die je aandacht trekt. Je gaat een eindje van de boom af staan, met je gezicht naar de boom gericht. Deze boom kent ook balans. Balans tussen in en uit, zuurstof en CO2, maar die balans is net andersom. Hij of zij neemt CO2 op, gebruikt dit als voeding en laat zuurstof los. Focus je op je ademhaling. Stel je voor, hoe je samen met die boom ademt. Jij ademt CO2 uit en de boom ademt dit in. De boom ademt zuurstof uit en jij ademt dit in. Voel hoe het is om met de boom samen te ademen en als het ware een gesloten cirkel te vormen. Hoe je, door alleen je ademhaling, onderdeel uitmaakt van deze boom, van het hele bos, van alle bomen op aarde.

Plotseling voel je hoe uit je voeten wortels de grond in groeien. Je steekt je handen de lucht in en uit je armen, handen en vingers groeien takken met blaadjes. Voel hoe je armen zwaarder en zwaarder worden onder het gewicht van die talloze blaadjes. Hoe zou het zijn om ze los te kunnen laten? Om dat wat je nu niet meer nodig hebt, zo van je af te laten vallen? Stel je voor dat je blad verkleurt en door de wind wordt opgetild en meegenomen. Hoe het door de zwaartekracht wordt aangetrokken en neerdwarrelt. Laat los, zonder weerstand of angst. Laat het oude gaan. Gebruik je ademhaling om dit proces te ondersteunen.

Als alle blaadjes gevallen zijn, laat je je armen weer zakken. Je kijkt weer naar de boom voor je en bedankt de boom dat je deel mocht uitmaken van deze bijzondere cyclus. Haal nog een paar keer wat dieper adem en open wanneer je eraan toe bent, je ogen.”