Vandaag begint voor mij de kerstvakantie. Een heel andere periode dan vorig jaar, toen er nog geen sprake was van corona.

Iedereen heeft er het afgelopen jaar wel gevolgen van ondervonden in werk, school of gewoon in alle activiteiten buitenshuis die niet meer mogelijk waren. En nu met een tweede gehele lockdown blijven we weer verplicht binnen. Hoewel corona voor sommige mensen juist extra hard werken betekent (zoals in de zorg of in het onderwijs), is het voor velen een periode van minder of zelfs vrijwel niets doen. En zelfs als je werk gewoon doorliep, bracht je alsnog veel meer tijd thuis door en moest je op zoek naar een andere invulling van je vrije tijd. Op 21 december vieren we het jaarfeest Joel, ook wel Midwinter genoemd. Tijdens de periode van eind december tot begin februari staat het thema bezinning centraal. 21 december is de kortste dag en de lange donkere avonden zijn een goed moment om naar binnen te keren. Door corona is het voor veel mensen vanaf maart een periode van letterlijk naar binnen keren en binnen blijven geweest. Misschien ervaar je juist bij jezelf dat je geen behoefte hebt aan nog meer rust en stilte, maar dat je erop uit wil trekken en activiteiten ondernemen.

Vaak vergeten we dat na een periode van activiteit en drukte ook een periode van ontspanning mag volgen en het thema bezinning kan daarom lastig zijn. Juist daarom is de periode van de wintertijd zo waardevol: de natuur is afgestorven en staat een moment stil en wij worden uitgenodigd hetzelfde te doen. Maar na een periode van stilstand begint het nieuwe leven weer, met de lente. Velen van ons zijn die ‘stille wintertijd’ wel zat, na zoveel verplicht binnen blijven, en toe aan de energie van de lente.

Dat is de uitdaging van deze Joelperiode. Een tijd van rust en bezinning vieren, terwijl je al zo lang binnen zit.